Widywane przypuszczalnie wskroś świadków zwierzęta wodne, według ich opisów, wziąć udział jest dozwolone na dwaj grupy: stworzenia przypominające psa to znaczy fokę również zwierzęta mające długie szyje i niewielkie głowy. Te pierwsze danie są z reguły opisywane w charakterze długie na 1,2-1,8 metra, owłosione, porośnięte wskroś długą, ciemnobrązową czyli czarną sierść. Według relacji bunyip tego rodzaju ma okrągłą głowę, przypominającą kiepełe buldoga, z wydatnymi kłami dodatkowo dobitnie widoczne uszy. Najczęściej pozbawienie u niego ogona, ma przeciwnie zaś płetwy oraz długie wąsy. Z kolei pozostały sposób bunyipów to pono długoszyje stworzenia o rozmiarach wahających się odkąd 1,5 do co więcej 40 metrów. Mają one zdaje się czarną czyli brązową sierść, duże uszy także małe kły. Łeb przypomina koński oznacza to stosowny do emu. Smukła szyjka (czasem z grzywą), mierząca ok. 1 metra długości, z wieloma fałdami skórnymi. Ogon pokrewny do końskiego.
Tryb życia opisywany na wskroś tubylców ziemnowodny, czynny do wnętrza nocy. Zamieszkuje rzeki, jeziora także starorzecza. Bunyipy mogą zdaniem Aborygenów wypływać niezwyczajnie szybko, wobec wykorzystaniu płetw to znaczy łap. Często słyszane, wydają niezwykle głośne także groźne ryczące dźwięki. Żywią się rakami, przynajmniej proporcja legend mówi o tym, że są krwiożercze również atakują ponadto ludzi, w szczególności lubując się w środku mięsie kobiet także dzieci. Jaja składają ponoć wewnątrz gniazdach zbudowanych wskroś dziobaki [2].